Historie

Dat ze lang moge bestaan en d´r leden genot, ontspanning en gezondheid bezorge is aller wensch…..

 

In 1933 ontstaat bij een groep jongeren het idee een tennisclub in Oudenbosch op te richten. Wim van Eck, Jef Royackers en Gerard Overweg maken in hun schooltijd aan het Norbertuslyceum te Roosendaal reeds kennis met de tennissport en nemen het initiatief tot het oprichten van een gemengde tennisclub. De streng heersende geestelijkheid geeft echter geen toestemming tot een gemengde vereniging. De enige mogelijkheid die dan overblijft, is de oprichting van een herentennisclub, waarvan de eerste leden voor het merendeel afkomstig zijn uit de kring van medewerkers en vrienden van de waterleidingmaatschappij “Noord-West Brabant” waarvan het hoofdkantoor in Oudenbosch gevestigd is.

Op 19 juni 1934 is het dan zover en wordt er door Wim van Eck en Gerard Overweg een oprichtingsvergadering belegd in hotel Tivoli. Wim van Eck wordt de eerste voorzitter en zal de hamer 11 jaar hanteren. Enkele citaten uit het reglement luiden:

Hoofdstuk 1, artikel 1: “Op 19 juni 1934 is te Oudenbosch opgericht een tennisclub die de naam draagt van Oudenbossche Tennis Club (O.T.C.)”

Hoofdstuk 2: “De club is opgericht door heeren en bestaat alleen uit heeren-leden. Er kunnen zich aanmelden:

a)     gewone leden (vanaf 18 jaar)

b)     aspirantleden (jongens van 14 tot 18 jaar, zijnde broers of zonen van leden.)”

Er wordt bij landbouwer Verbaten aan de Bosschendijk achter de huidige panden 32 en 34 een terrein gehuurd. Op 9 juli 1934 opent de toenmalige burgemeester van Oudenbosch, de heer P. Hoeks, door het hijsen van een vlag, de eerste tennisbaan.

Reeds na het eerste speelseizoen ontstaat de behoefte aan een onderkomen. Er wordt door enkele leden een schuilhok van hout en golfplaten gebouwd. De toestand van de baan is echter na het eerste seizoen erg verslechterd. Door de winter zijn veel tegels verzakt en in de uitloop van de baan (die van zand is) groeit het onkruid welig. Het spelen op een tegelbaan wordt als vervelend ervaren en men besluit in 1936 een betonbaan aan te leggen. Om een gravelbaan te imiteren wordt een rode kleurstof aan het beton toegevoegd, die jarenlang de ballen rood zal kleuren.

Om de jaarbegroting niet met een nadelig saldo af te sluiten, besluit men in 1936 de inkomsten van de club te verhogen door dames op de baan toe te laten. Hoe de geestelijkheid hierop heeft gereageerd is niet bekend.

O.T.C. krijgt het moeilijk in de oorlogsjaren. Ondanks een batig saldo baart het tekort aan tennisballen de club grote zorgen. Ondanks de moeilijke tijd wordt het tienjarig bestaan op 19 juni 1944 in hotel Tivoli gevierd.

In 1946 staan de aandeelhouders hun aandelen af aan diegenen die werkelijk tennis spelen en veel werk verrichten voor de club en het onderhoud van de baan. Voor een aantal aandeelhouders is dit geen eenvoudige zaak, maar nadat bepaalde rechten zijn vastgelegd, zoals het speelrecht voor hun kinderen, is deze overdracht toch een feit.

In 1946 vraagt O.T.C. voor de tweede maal het lidmaatschap aan bij de K.N.L.T.B. nadat het eerste verzoek in 1942 om administratieve redenen niet kon worden ingewilligd. Enkele jaren later, in 1952, wordt de grond waarop de tennisbaan is gelegen door de heer Verbaten aan de Broeders van St. Louis verkocht. Dit levert een probleem op voor de bereikbaarheid van de baan, maar de familie Geerling stelt hun tuinpad beschikbaar voor toetreding tot de baan.

In 1954 krijgt O.T.C. zijn eerste clubinsigne en vlag bij de viering van het 20-jarig bestaan. Nadat in 1956 door het bestuur en de gemeente de eerste plannen tot de aanleg van twee gravelbanen zijn ontwikkeld, die helaas een jaar later door GS worden afgekeurd, kan eindelijk tijdens de prijsuitreiking van de clubkampioenschappen in 1959 worden medegedeeld dat GS het licht voor de uitbreiding op groen heeft gezet.

Men neemt met weemoed afscheid van het oude baantje aan de Bosschendijk en zo verhuist O.T.C. in 1960 naar de Baarlebossche, waar in 1961 het eerste echte paviljoen in gebruik wordt genomen.

Eind jaren zestig neemt het ledenaantal en met name het aantal junioren sterk toe en groeit O.T.C. uit tot een club met 125 leden, waardoor de uitbreiding van de tenniscapaciteit met twee banen kan worden gerealiseerd.

Op 29 augustus 1970 besluit Hare Majesteit de koningin O.T.C. te benoemen tot een vereniging met Koninklijk goedgekeurde statuten.

Na een afname tot 85 neemt het ledental in 1971 in één jaar tijd een vlucht naar 200 leden. Het paviljoen groeit uit zijn jasje en O.T.C. verzoekt de gemeente de uitbreiding zelf ter hand te mogen nemen. Voor de winter is het karwei geklaard.

Gedurende de jaren die volgen, maakt in Nederland de tennissport een explosieve groei door en O.T.C. ondergaat hetzelfde plezierige lot. Dus uitbreiding van de banen van vier naar zes is onontkoombaar. De aanleg van nieuwe banen zal echter een fikse huurverhoging met zich meebrengen en daarom gaat het bestuur onderhandelen met de Zusters van St. Anna voor de huur van twee gravelbanen op het terrein van de Zusters. Door de aanleg van een bruggetje, een poort in de haag en een schappelijke huurprijs krijgen de leden van O.T.C. de mogelijkheid te spelen op zes banen.

Doordat het ledental blijft stijgen, wordt de noodzaak tot aanleg van nog eens twee banen eerder voelbaar dan verwacht. Zo worden op 24 mei 1975 twee gravelbanen feestelijk geopend. Begin 1976 bedraagt het ledental ruim 400 en ondanks de acht banen is er nog een flinke wachtlijst.

Structureel verandert de club sterk en van een wat elitair overkomende club van de plaatselijke burgerij is zij aan het uitgroeien tot een grote club, waarvan het merendeel van de nieuwe leden afkomstig is uit de randstad.

Een nieuw paviljoen wordt op 30 juni 1979 officieel geopend, tijdens de viering van het 45-jarig bestaan. In 1980 telt de vereniging reeds 600 leden. Uitbreiding van het aantal banen is op dat ogenblik niet meer mogelijk, maar door het plaatsen van baanverlichting wordt de speelcapaciteit verder vergroot. In 1986 zijn zes banen van verlichting voorzien, waardoor kan worden doorgespeeld tot in de late avonduren.

In 1990 gaat het bestuur over tot de aankoop van eigen grond ten behoeve van de uitbreiding voor de banen 7 t/m 10. Het paviljoen wordt verder uitgebouwd en aangepast.

Voordat het seizoen 2002 begint, wordt het paviljoen gemoderniseerd. De keuken wordt totaal vernieuwd en later kunnen de leden in 2004 genieten van 6 gerenoveerde banen, inclusief uitgebreid terras en nieuwe tafeltjes en stoeltjes !

In 2009 werd het 75 jarig bestaan gevierd. Er werd een clinic georganiseerd o.l.v Jacco Eltingh en jeugdcircus Don Bosco kwam langs. Vanaf nu kunnen de leden het hele jaar doorspelen bij OTC want de velden 7 t/m 10 werden omgebouwd van gravel naar smashcourt banen.

2014 Stond in het teken van ons 80 jarige bestaan. Het gehele jaar waren er speciale activiteiten met als hoogtepunt het feestweekend. Veel oud voorzitters gaven dit jubileum extra glans met hun aanwezigheid. Het is duidelijk dat ons paviljoen toe is aan renovatie. Het is ongeschikt om het hele jaar gebruikt te worden. Vloer, muren, dak, glas, niets is geisoleerd. Het sanitair is nog van de jaren 70. Een denktank wordt opgericht om na te denken over de positionering van OTC voor de toekomst en daarmee samenhangend wat te doen met het paviljoen.